Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4

Warning: Function eregi_replace() is deprecated in ..../archive/index.php(477) : eval()'d code on line 4
~*~ اشعار مرد پرسه در خیال ~*~ / اشعار سید حمید رضا برقعی [بایگانی] - جامعه مجازی رهپویان

PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : ~*~ اشعار مرد پرسه در خیال ~*~ / اشعار سید حمید رضا برقعی



دردونه
پنجشنبه ۱۵ اردیبهشت ۹۰, ۲۳:۳۰
اتاقی برای اشعار سید حمید رضا برقعی


[Only Registered And Activated Users Can See Links]

[Only Registered And Activated Users Can See Links]


28 سال بیشتر ندارد ؛ اما در چندین کنگره ی شعر مقام اول را کسب کرده و مدتی هم دبیر انجمن شعر قم بوده است . 2 سال طلبگی خوانده است و دانشجوی رشته ادبیات دانشگاه ازاد است .

گفت و گویی با او
.
.
.

دردونه
پنجشنبه ۱۵ اردیبهشت ۹۰, ۲۳:۴۴
اولین شعری که سرودید یادتان است ؟
شاید الان ان را از نظر فنی قبول نداشته باشم . اما میتوانم ان را یکی از اولین شعرهای دوره ی رسمی کارم را برایتان بخوان .

از مرز ابرهای بهاری عبور کرد
چشمی که رد پای شما را مرور کرد

تنها به شوق لمس شما ابر بی امان
یک شهر را به وسعت باران نمور کرد

روزی هزار مرتبه تقویم ناامید
تاریخ روز امدنت را مرور کرد

تاثیر یک غروب غم انگیز جمعه بود
مضمون این غزل که به ذهنم خطور کرد

اصلا خیال روی شما سال های سال
دیوان شاعران جهان را قطور کرد ...

از کی شعر میگویید ؟
حدودا 15_16 سالم بود اما اون شعرها انقدر جدی نبود . پدر بزرگم شاعر بود . اما اشنایی من با شعر از دوره ی راهنمایی شروع شد . وقتی که کتاب سهراب سپهری و فروغ فرخزاد را در دست خواهرم دیدم و کنجکاو شدم که انها را بخوانم ؛ و البته از وقتی یادم می اید قیصر امین پور را دوست داشتم .

چی شد که شعر برایتان جدی شد ؟
یکی از دوستان میگفت شاعران کلاسیک ، همه ی دغدغه ی زندگی شان شعر بود اما شاعران امروز ، اگر شعر را فقط تفریح زندگی شان قرار دهند ، موفق میشوند . من هم تقریبا 4 سالی ست که شعر تفریح زندگی ام شده است .

ولی شروع اصلی کارم از هیئت بود . برای نوحه و سرود مداح ها شعر میگفتم . به همین بهانه بود که بیشتر به شعر پرداختم . مطالعه ام بیشتر شد و در جلسات شعر بیشتری شرکت کردم . اما عامل اصلی ، اولین کنگره ای بود که در ان شرکت کردم و مقام اوردم . وقتی جایزه را گرفتم ، احساس میکردم یک شاعر رسمی هستم ؛ چون در یک کنگره ی معتبر شعرم برگزیده شده بود .

ادامه
.
.
.

دردونه
جمعه ۱۶ اردیبهشت ۹۰, ۰۰:۰۵
از محضر چه اساتیدی بهره بردید ؟
ابتدا وزن و قافیه را از دوستان خوبم سید محمد جواد شرافت ، سید محمد بابامیری و سید مهدی حسینی یاد گرفتم . تا الان هم توفیق حضور در محضر استاد محمد علی مجاهدی را داشتم . ان شاءالله که سلب توفیق نشود .

چطور با استاد مجاهدی اشنا شدید ؟
سالهای طولانی ست که استاد مجاهدی جلسات شعری را با نام " انجمن شعر محیط" جمعه شب ها در منزلشان برگزار میکنند . من هم اولین بار با اقای شرافت و بابامیری به این جلسه رفتم و استاد با رویی باز از من استقبال کرد . الان به قدری با این جلسه مانوس شده ام که نمیتوانم یک جلسه هم غیبت کنم .

البته فکر میکنم کسی که استاد شعرش را واؤه به واژه نقد میکند من باشم . معتقدم شاعر ایینی جدای از تسلط به تکنیک شعری باید سیمش هم وصل باشد . به همین جهت شاید از زبان شعری استاد مجاهدی در کارهایم وام نگرفته باشم ؛ اما سخت تحت تاثیر شخصیت معنوی ایشان هستم .

منظورتان این است که از لحاظ تکنیکی اشعا رشما را نقد نمیکنند ؟
ببینید بحث شعر ایینی متفاوت است . من اگر شعر عاشقانه یا اجتماعی بگویم ، بیشتر سعی میکنم روی نقد صنایع ادبی و ارایه ها تکیه کنم . اما مسئله مهمی که در شعر ایینی وجود دارد ، تسلط روی تاریخ مذهبی و مقاتل است . من همیشه به دوستان شاعر گفته ام . متاسفانه ما همیشه میخواهیم همان مواردی را که در هیئت ها میشنویم وارد شعر کنیم و این شدنی نیست .

بارها پیش امده شعری را برای استاد خوانده ام و ایشان واقعه ای را که در ارتباط با مضمون مد نظر بوده است به من پیشنهاد کرده اند و من هم به کار بسته ام و نتیجه خوب شده است .

اما تکنیک شعر را با چند کتاب از استاد شفیعی کدکنی و محمد کاظم کاظمی و سیروس شمیسا میتوان اموخت . به قول معروف فوت کوزه گری است که باید زیر نظر استاد دیده شود . به نظر من هیچ استادی مثل کتاب نمیشود . البته یک نکته ای هم هست که همه ی اموختن ها لزوما نباید از طریق ارتباط نزدیک و چهره به چهره باشد . گاهی اوقات ارتباط استاد وشاگرد در یک فضای معنوی شکل میگیرد .

من استاد قیصر امین پور را فقط یک بار در نمایشگاه کتاب دیدم . حتی سلام علیک هم با هم نکردیم ولی من معتقدم خیلی از شعرهایی که تا بحال گفتم تحت تاثیر شعرهای قیصر امین پور بوده است . و مطمئنا از زبان شعری ایشان و ارایه های ادبی که به وفور در کارهای استاد دیده میشود استفاده کرده ام . من همیشه سعی میکنم ریز بینی و روح شاعرانه ی امین پور را در کارهایم داشته باشم . همچنین شور و هیجان و حماسه ی استاد مجاهدی و مرثیه ی علی انسانی را . شاعری موفق است که ویژگی های شاخص شاعران را در خود جمع کند .

ادامه
.
.
.

دردونه
جمعه ۱۶ اردیبهشت ۹۰, ۰۰:۳۲
[Only Registered And Activated Users Can See Links]

از طوفان واژه ها بگویید ؟
خیلی ها با چاپ ان مخالف بودند و خیلی ها هم موافق . اقای مجاهدی میگفت الان وقتش است . نمیدانم شاید هم زود بود . اما کتاب با تیراژ 1200 تا در دوره ی اول چاپ شد و در همان نمایشگاه تمام شد . الان چاپ دومش به بازار امده

پس استقبال خوب بوده است ؟
بله . از این نظر که مستمع و مخاطب خودش را داشته است خوشحالم . شفیعی کدکنی میگوید شاعر موفق کسی است که شعرش خاص پسند و عوام فهم باشد . من هم همیشه این دغدغه را داشتم ولی فکر میکنم شعرم بار عوام فهمی اش بالاتر باشد ؛ حالا اگر خواص هم پسندیدن چه بهتر .

قصد داشتم با ارائه ی یک مجموعه حد و اندازه شعرم را بدانم . خدا را شکر در حدی بوده است که در مجله شعر نقدهایی از محمد کاظم کاظمی ، مرتضی امیری اسفندقه و سعید بیابانکی به چاپ رسیده است . دوست داشتم بزرگان شعر امروز ، اشعارم را نقد بکنند و ان شاءالله در کارهای بعدی انها را اعمال کنم . همانطور که در چاپ دوم این کا را کرده ام .

بحر طویل جزء قالب های شعری ست که به ندرت از ان استفاده میشود و انچه تا کنون در این قالب سروده شده ، قوت چندانی نداشته است . چطور شدکه در این قالب هم طبع ازمایی کردید ؟
ان شاءالله اگر عمری باقی باشد و همچنان توفیق خدمت اهل بیت را داشته باشم ، قصد دارم مجموعه ای تهیه کنم که در ان ، از قالب های متفاوتی مثل مستزاد ، مربع ترکیب ، ترکیب بند ، ترجیع بند ، بحر طویل و .. استفاده کنم .

قیصر امین پور معتقد بود شعر کلاسیک را رها کنیم و به تفکرات مدرن بپردازیم . به نظر من یکی از جنبه های این نظریه ، این است که در یکی از قالب های قدیمی و رنگ و رو رفته زبان امروز به کار گرفته شود . فکر میکنم این شعر اگر به موفقیتی دست پیدا کرده است به همین دلیل بوده .

به برخی از دوستان شاعر که گفته میشود فلان شعرت قشنگ بود ، میگوید البته ان کار را باید با صدای اقای افتخاری بشنوید ، اما من میگویم بحر طویل را با صدای اقای سلحشور ( مداح ) بشنوید . ایشان هم این کار را خوانده اند و اگر قشنگی داشته باشد با صدای ایشان دوچندان شده است . وقتی شعرم در هیئت خوانده میشود و مثلا دو هزار نفر با ان گریه میکنند لذت میبرم و هیچ چیزی را با این لذت و شیرینی عوض نمیکنم . همیشه هم گفته ام اولین کنگره ها و جشنواره ها برای من هیئت است . اصلی ترین دغدغه ام شعر هیئت است که دچار افت هایی شده که احتیاج به یک بحث مفصل دارد .

ادامه
.
.
.

دردونه
جمعه ۱۶ اردیبهشت ۹۰, ۰۱:۴۹
شعر طوفان واژه ها چطور این همه طوفانی شد ؟
من این شعر را خیلی دوست دارم . هم برکات معنوی برام داشته هم مادی . اما برکات معنوی اش خیلی بیشتر بوده است . کلید این شعر در مشهد الرضا خورد و در نجف پایان یافت .

یعنی طی چند روز تمام شد ؟
این شعر خیلی طول کشید . شاید سه یا چهار ماه . یک موقع بود که یک یا دو بندش را در عرض نیم ساعت میگفتم . اما بعضی از بندها شم یک ماه روی ان کار میکردم . چیزی بین جوشش و کوشش بود . واقعا یادم نمیاد چه شد . فقط یادم هست که میخواستم سیاه مشقی در قالب مربع _ ترکیب انجام دهم که کار به اینجا کشیده شد !

شعر فقط غلیان احساسات نیست . اصلا شعر بدون اندیشه ماندگار نخواهد بود . اگر شما میبینید که شعر حافظ ماندگار شده است ، بخاطر اندیشه ی عمیقی است که در ان وجود دارد .

فکر میکنید این اندیشه است که باعث ارتباط مخاطب با شعرتان شده است ؟
من شعر خوانی ام را در محضر رهبر در گوشی ها دیده ام . و این نشانه ی این است که شعر همچنان وسیله ی خوبی است برای جذب جوان ها و حتی تفکر انها . اگرچه همچنان سینما حرف اول را میزند ولی به اعتقاد من شعر هنوز حرفی برای گفتن دارد و همچنان تاثیر گذار است .

اشعاری با موضوعات غیر ایینی هم دارید ؟
استاد مجاهدی در کتاب " شکوه و شعر عاشورا " تعریفی از شعر ایینی دارند و گستره ی زیادی را برای ان تعریف میکنند . مثل : اشعار دفاع مقدس ، توحیدی ، نبوی و مناجات . همه ی اینها شامل شعر ایینی میشود . اگر هم منظورتان شعر عاشقانه است ؛ به نظر من شعر ایینی شعری عاشقانه است . ولی یک بار سیاه مشق چهارپاره ای گفتم با موضوع غیر ایینی !

ممکن است موضوع شعرتان تغییر کند ؟
ابدا . اصلا شک نکنید . مسیرم را به هیچ وجه تغییر نخواهم داد . من برای اینکه مدح اهل بیت گویم شاعر شدم . کدام ممدوحی بزرگتر از این خاندان پیدا کنم ؟ چه موضوعی بزرگتر از این ؟ چه موضوعی بزرگتر از عاشورا ؟ چه شخصیتی بزرگ تر از حضرت علی ع را میتوان پیدا کرد که بشود برایشان شعر گفت ؟! به همین خاطر احساس میکنم کفران نعمت است در موضوعات دیگری شعر گفت .

و در ادامه شعری از حضرت زهرا خواندند
پایان .

دردونه
جمعه ۱۶ اردیبهشت ۹۰, ۰۲:۰۴
طوفان واژه ها


با اشک هایش دفتر خود را نمور کرد
ذهنش ز روضه های مجسم عبور کرد

در خود تمام مرثیه ها را مرور کرد
شاعر بساط سینه زدن را که جور کرد

احساس کرد از همه عالم جدا شده است
در بیت هایش مجلس ماتم به پا شده است

در اوج روضه خوب دلش را که غم گرفت
وقتی که میز و دفتر و خودکار دم گرفت

وقتش رسیده بود به دستش قلم گرفت
مثل همیشه رخصتی از محتشم گرفت

باز این چه شورش است در جان واژه هاست
شاعر شکست خورده طوفان واژه هاست

بی اختیار شد قلمش را رها گذاشت
دستی زغیب قافیه را کربلا گذاشت

یک بیت بعد واژه لب تشنه را گذاشت
تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت

حس کرد پا به پاش جهان گریه میکند
دارد غروب فرشچیان گریه میکند

با این زبان چه بگویم چه ها کشید
بر روی خاک و خون بدنی را رها کشید

او را چنان فنای خدا بی ریا کشید
حتی براش جای کفن بوریا کشید

در خون کشیده قافیه ها حروف را
از بس که گریه کرد تمام لهوف را

اما در اوج روضه کم اورد و رنگ باخت
بالا گرفت کارو سپس اسمان گداخت

این بند را جدای همه روی نیزه ساخت
خورشید سربریده غروبی نمیشناخت

بر اوج نیزه گرم طلوعی دوباره بود
او کهکشان روشن 17 ستاره بود

خون جای واژه بر لبش اورد و بعد از ان
پیشانی اش پر از عرق سرد و بعد از ان

خود را میان معرکه حس کرد و بعد از ان
شاعر برید و تاب نیاورد و بعد از ان

در خلسه ای عمیق خودش بود و هیچکس
شاعر کنار دفترش افتاد از نفس

دردونه
جمعه ۱۶ اردیبهشت ۹۰, ۰۲:۰۶
^ این شعر را در محضر رهبر خواندند و بعد از خواندن هر بیت اقا سرشان را به نشانه ی تایید تکان میدادند و میگفتند آفرین ! احسنت !!! :5:

دردونه
جمعه ۱۶ اردیبهشت ۹۰, ۱۵:۰۸
تکیه بر کعبه


جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد

ناخوداگاه به سمت تو تمایل دارد

بی تو چندی است که در کار زمین حیرانم

مانده ام بی تو چرا باغچه مان گل دارد

شاید این باغچه ده قرن به استقبالت

فرش گسترده و در دست گلایل دارد

یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت

یک قدم مانده زمین شوق تکامل دارد

جمکران نقطه امید جهان شد که در ان

هرچه دل ، سمت خدا دست توسل دارد

هیچ سنگی نشود سنگ صبورت ، تنها

تکیه بر کعبه بزن ، کعبه تحمل دارد ...

amirreza
جمعه ۱۶ اردیبهشت ۹۰, ۱۵:۲۹
ديشب هادي فردوسي هم در كنگره شعر خواند شعرش خيلي قشنگ بود

دردونه
شنبه ۱۷ اردیبهشت ۹۰, ۰۰:۱۴
من اه میکشم


همواره در برابر لیلی جنون کم است

شیرین اگر تویی بخدا بیستون کم است

تنها دلیل کثرت شاعر تویی ، ولی

هر قدر شعر گفته شده تا کنون کم است !

من امدم که یک شبه شاعر شوم تورا

اما برای وصف تو عمر قرون کم است

من آه میکشم که چه میخواهی از دلم

باور مکن کشیده آه از درون کم است

کاری کن ای عزیز زلیخا شود دلم

یوسف اگر تویی جگر غرق خون کم است !

دردونه
سه شنبه ۲۰ اردیبهشت ۹۰, ۱۵:۳۵
یک بند از ترجیع بند علوی


زخمی ام التیام میخواهم

التیام از امام میخواهم

السلام و علیک یا ساقی

من علیک السلام میخواهم

مستی ام را بیا و دو چندان کن

جام می پشت جام میخواهم

گاه گاهی کمی جنون دارم

من جنونی مدام میخواهم

تا بگردم کمی به دور سرت

طوف بیت الحرام میخواهم

لحظه مرگ چشم در راهم

از تو حسن ختام میخواهم

در نجف سینه بی قرار از عشق

گفت لا یمکن الفرار از عشق ...

دردونه
دوشنبه ۲۶ اردیبهشت ۹۰, ۰۴:۰۸
این اشک ها به پای شما اتشم زدند

شکر خدا برای شما اتشم زدند

من جبرئیل سوخته بالم ، نگاه کن !

معراج چشم های شما اتشم زدند

سر تا به پا خلیل گلستان نشین شدم

هر جا که در عزای شما اتشم زدند

از ان طرف مدینه و هیزم ، از این طرف

با داغ کربلای شما اتشم زدند

بردند روی نیزه دلم را و بعد از ان

یک عمر در هوای شما اتشم زدند

گفتم کجاست خانه ی خورشید شعله ور

گفتند بوریای شما ، اتشم زدند

مربع

دیروز عصر تعزیه خوانان شهرمان

همراه خیمه های شما اتشم زدند

امروز نیز نیر و عمان و محتشم

با شعر در رثای شما اتشم زدند ...

دردونه
پنجشنبه ۲۹ اردیبهشت ۹۰, ۰۱:۳۳
شعر خوانی سید حمید رضا برقعی

تالار صدرا و سینا

سومین سالگرد شهدای رهپویان وصال

فروردین 90


[Only Registered And Activated Users Can See Links]

دردونه
جمعه ۰۶ خرداد ۹۰, ۲۰:۱۵
شنیده میشود از اسمان صدایی که ..
کشیده شعر مرا باز هم به جایی که ..

نبود هیچ کسی جز خدا ، خدایی که ..
نوشت نام تو را ، نام اشنایی که ..

پس از نوشتن ان اسمان تبسم کرد
و از شنیدنش افلاک دست و پا گم کرد

نوشت فاطمه ، شاعر زبانش الکن شد
نوشت فاطمه هفت اسمان مزین شد

نوشت فاطمه تکلیف نور روشن شد
دلیل خلق زمین و زمان معین شد

نوشت فاطمه یعنی خدا غزل گفته است
غزل قصیده ی نابی که در ازل گفته است

نوشت فاطمه تعریف دیگری دارد
ز درک خاک مقام فراتری دارد

خوشا به حال پیمبر چه مادری دارد
درون خانه بهشت معطری دارد

پدر همیشه کنارت حضور گرمی داشت
برای وصف تو از عرش واژه برمیداشت

چرا که روی زمین واژه ی وزینی نیست
و شان وصف تو اوصاف اینچنینی نیست

وجای صحبت این شاعر زمینی نیست
و شعر گفتن ما غیر شرمگینی نیست

خدا فراتر از این واژه ها کشیده تو را
گمان کنم که تو را ، اصلا افریده تورا

که گرد چادر تو اسمان طواف کند
وزیر سایه ی ان کعبه اعتکاف کند

ملک ببیند و انگاه اعتراف کند
که این شکوه جهان را پر از عفاف کند

کتاب زندگی ات را مرور باید کرد
مرور کوثر و تطهیر و نور باید کرد

در ان زمان که دل از روزگار دلخور بود
و وصف مردمش الهاکم التکاثر بود

درون خانه ی تو نان فقر آجر بود
شبیه شعب ابی طالب از خدا پر بود

بهشت عالم بالا برایت اماده است
حصیر خانه ی مولا به پایت افتاده است

به حکم عشق بنا شد در اسمان علی
علی از ان تو باشد ... تو هم از ان علی

چه عاشقانه همه ی عمر مهربان علی !
به نان خشک علی ساختی ، به جان علی

از اسمان نگاهت ستاره میخواهم
اگر اجازه دهی با اشاره میخواهم

به یاد دل از ان شهر خسته بنویسم
کنار شعر دو رکعت ، نشسته بنویسم

شکسته امده ام تا شکسته بنویسم
و پیش چشم تو با دست بسته بنویسم

به شعر از نفس افتاده جان تازه بده
و مادری کن و این بار هم اجازه بده

به افتخار بگوییم از تبار توایم
هنوز هم که هنوز است بی قرار توایم

اگر چه ما همه در حسرت مزار توایم
کنار حضرت معصومه (س) کنار توایم

فضای سینه پر از عشق بی کرانه ی توست
" کرم نما و فرود آ که خانه ، خانه ی توست "

دردونه
چهارشنبه ۲۵ خرداد ۹۰, ۰۱:۱۱
ناگهان عطر تو پیچید در اغوش اتاقم

با سرانگشت نسیم امده بودی به سراغم

زیر و رو کرد مرا دست نسیمی که خبر داشت

من خاموش سرا پا همه خاکستر داغم

بین اغوش تو بگذار بسوزم به جهنم

که به اتش بکشد باغ مرا چشم و چراغم

بیت در بیت بیا پیرهنم باش از ان پس

اشنا میشود اغوش تو با سبک و سیاقم

حرف چشمان تو مانند غزل های ملمع

واژه در واژه کشیده است از ایران به عراقم ..


مرداد 1388

دردونه
یکشنبه ۲۴ مهر ۹۰, ۲۰:۱۱
هزار تکه شد این من به لطف اینه هایت ..

میان این همه غوغا ، میان صحن و سرایت
بگو که میرسد ایا صدای من به صدایت ؟
منی که باز برانم که دعبلانه برایت
غزل ترانه بخوانم در آرزوی عبایت


من و عبای شما ؟ نه من از خودم گله دارم
من از خودم که شمایی چقدر فاصله دارم
هنوز شعر نگفته توقع صله دارم
منی که شعر نگفتم مگر به لطف دعایت


چقدر خوب شد آری ، نگاهتان به من افتاد
همان دقیقه که درست چشمم کنج گهرشاد
بدون وقفه به باران امان گریه نمیداد
هزار تکه شد این من به لطف آینه هایت


چنان که باید و شاید غزل غزل نشدم مست
که دست من به ضریحت در این سفر نرسیده است
من این نگاه عوامانه را نمی دهم از دست
اجازه هست بیفتم شبیه سایه به پایت؟


دوباره اشک خداحافظی رسیده به دامن
دوباره لحظه تردید بین ماندن و رفتن
و باز مثل همیشه در آستانه ء در من _
کبوترانه زمین گیر میشوم به هوایت

مربع

سکوت کرده دوباره جهان برای من و تو
نبود و نیست صدایی به جز صدای من و تو
و می روم به امید دوباره های من و تو
میان این همه غوغا میان صحن و سرایت


:46: :46:

heaven_reza
شنبه ۱۹ آذر ۹۰, ۲۰:۴۶
شعر خوانی سید حمید رضا برقعی

تالار صدرا و سینا

سومین سالگرد شهدای رهپویان وصال

فروردین 90


[Only Registered And Activated Users Can See Links]

سلام
فیلمی ازش ندارید؟
متن شعری رو هم که خوندن داشته باشید کافیه

heaven_reza
شنبه ۱۹ آذر ۹۰, ۲۰:۵۱
؛ و البته از وقتی یادم می اید قیصر امین پور را دوست داشتم .


خدا رحمتش کنه :63:
:46::46::46::46::46::46:

heaven_reza
شنبه ۱۹ آذر ۹۰, ۲۱:۲۸
شعر جدید سید حمید رضا برقعی


چشم وا کن احد آیینهء عبرت شد و رفت
دشمن باخته بر جنگ مسلط شد و رفت

آنکه انگیزه اش از جنگ غنیمت باشد
با خبر نیست که طاعت به اطاعت باشد

داد و بیداد که در بطن طلا آهن بود
چه بگویم که غنیمت رکب دشمن بود

داد و بیداد برادر که برادر تنهاست
جنگ را وا مگذارید پیمبر تنهاست

یک به یک در ملاء عام و نهانی رفتند
همه دنبال فلانی و فلانی رفتند

همه رفتند غمی نیست علی می ماند
جای سالم به تنش نیست ولی می ماند

مرد مولاست که تا لحظهء آخر مانده
دشمن از کشتن او خسته شده ٬در مانده

در دل جنگ نه هر خار و خسی می ماند
جگر حمزه اگر داشت کسی می ماند

مرد آن است که سر تا قدمش غرق به خون
آنچنانی که علی از احد آمد بیرون

می رود قصهء ما سوی سرانجام آرام
دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

می رسد قصه به آنجا که علی دل تنگ است
می فروشد زرهی را که رفیق جنگ است

چه نیازی دگر این مرد به جوشن دارد
وان یکاد از نفس فاطمه برتن دارد

کوچه آذین شده در همهمه آرام آرام
تا قدم رنجه کند فاطمه آرام آرام

فاطمه فاطمه با رایحهء گل آمد
ناگهان شعر حماسی به تغزل آمد

می رود قصهء ما سوی سرانجام آرام
دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

می رسد قصه به آنجا که جهان زیبا شد
با جهاز شتران کوه احد برپا شد

و از آن آینه با آینه بالا می رفت
دست در دست خودش یک تنه بالا می رفت

تا که از غار حرا بعثت دیگر آرد
پیش چشم همه از دامنه بالا می رفت

تا شهادت بدهد عشق ولی الله است
پله در پله از آن ماذنه بالا می رفت

پیش چشم همه دست پسر بنت اسد
بین دست پسر آمنه بالا می رفت

گفت: اینبار به پایان سفر می گویم
" بارها گفته ام و بار دگر می گویم"

راز خلقت همه پنهان شده در عین علی است
کهکشان ها نخی از وصلهء نعلین علی است

واژه در واژه شنیدند صدارا اما...
گفتنی ها همگی گفته شد آنجا اما

سوخت در آتش و بر آتش خود دامن زد
آنکه فهمید و خودش را به نفهمیدن زد

می رود قصهء ما سوی سرانجام آرام
دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

شهر اینبار کمر بسته به انکار علی
ریسمان هم گره انداخته در کار علی

بگذارید نگویم که احد می لرزد
در و دیوار ازین قصه به خود می لرزد

می رود قصهء ما سوی سرانجام آرام
دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

می نویسم که "شب تار سحر می گردد"
یک نفر مانده ازین قوم که برمی گردد

heaven_reza
شنبه ۱۹ آذر ۹۰, ۲۱:۳۵
دو رکعت نشسته
سیدحمیدرضا برقعی
24 مهر 1387


شنیده می شود از آسمان صدایی که...
کشیده شعر مرا باز هم به جایی که ...
نبود هیچ کسی جز خدا،خدایی که...
نوشت نام تو را، نام اشنایی که ـ

پس از نوشتن آن آسمان تبسم کرد
و از شنیدنش افلاک دست و پا گم کرد

نوشت: فاطمه، شاعر زبانش الکن شد
نوشت: فاطمه، هفت آسمان مزین شد
نوشت: فاطمه، تکلیف نور روشن شد
دلیل خلق زمین و زمان معین شد

نوشت: فاطمه یعنی خدا غزل گفته است
غزل - قصیده ی نابی که در ازل گفته است

نوشت: فاطمه تعریف دیگری دارد
ز درک خاک مقام فراتری دارد
خوشا به حال پیمبر! چه مادری دارد!
درون خانه بهشت معطری دارد

پدر همیشه کنارت حضور گرمی داشت
برای وصف تو از عرش واژه بر می داشت

چرا که روی زمین واژه ی وزینی نیست
و شأن وصف تو اوصاف اینچنینی نیست
و جای صحبت این شاعر زمینی نیست
و شعر گفتن ما غیر شرمگینی نیست

خدا فراتر از این واژه ها کشیده تو را
گمان کنم که تو را، اصلا آفریده تو را

که گرد چادر تو آسمان طواف کند
و زیر سایه ی آن کعبه اعتکاف کند
ملک ببیند وآنگاه اعتراف کند
که این شکوه جهان را پر از عفاف کند

کتاب زندگی ات را مرور باید کرد
مرور کوثر و تطهیر و نور باید کرد

در آن زمان که دل از روزگار دلخور بود
و وصف مردمش الهاکم التکاثر بود
درون خانه ی تو نان فقر آجر بود
شبیه شعب ابی طالب از خدا پر بود

بهشت عالم بالا برایت آماده است
حصیر خانه ی مولا به پایت افتاده است

به حکم عشق بنا شد در آسمان علی
علی از آن تو باشد... تو هم از آن علی
چه عاشقانه همه عمر مهربان علی!
به نان خشک علی ساختی، به نان علی

از آسمان نگاهت ستاره می خواهم
اگر اجازه دهی با اشاره می خواهم-

به یاد آن دل ِ از شهر خسته بنویسم
کنار شعر دو رکعت نشسته بنویسم
شکسته آمده ام تا شکسته بنویسم
و پیش چشم تو با دست بسته بنویسم

به شعر از نفس افتاده جان تازه بده
و مادری کن و اینبار هم اجازه بده

به افتخار بگوییم از تبار توایم
هنوز هم که هنوز است بی قرار توایم
اگر چه ما همه در حسرت مزار توایم
کنار حضرت معصومه در کنار توایم

فضای سینه پر از عشق بی کرانه ی توست
«کرم نما و فرود آ که خانه خانه ی توست»

+ ([Only Registered And Activated Users Can See Links])

heaven_reza
شنبه ۱۹ آذر ۹۰, ۲۱:۴۱
[Only Registered And Activated Users Can See Links] 8%A8%D8%B1%D9%82%D8%B9%DB%8C.jpg

مشک برداشت که سیراب کند دریا را
رفت تا تشنگی اش آب کند دریا را

آب روشن شد و عکس قمر افتاد درآب
ماه می خواست که مهتاب کند دریا را

تشنه می خواست ببیند لب او را دریا
پس ننوشید که سیراب کند دریا را

کوفه شد ، علقمه شق القمری دیگر دید
ماه افتاد که محراب کند دریا را

تا خجالت بکشد ، سرخ شود چهره ی آب
زخم می خورد که خوناب کند دریا را

ناگهان موج برآمد که رسید اقیانوس
تا در آغوش خودش خواب کند دریا را

آب مهریه ی گل بود و الا خورشید
در توان داشت که مرداب کند دریا را

کاش روی دل خشکیده ی ما آن ساقی
عکسی از چشم خودش قاب کند دریا را

***
روی دست تو ندیده ست کسی دریا دل
چون خدا خواست که نایاب کند دریا را


سید حمید رضا برقعی
از کتاب طوفان واژه ها

دردونه
سه شنبه ۲۲ آذر ۹۰, ۰۰:۵۸
نمازم را قضا کرده تماشا کردنت ای ماه

بماند بین ما این رازها بینی و بین الله

من استغفار کردم از نگاه تو نمیدانم

اجابت می شود این توبه کردن های با اکراه


برای من نگاه تو فقط مانند آن لحظه است

همان لحظه که بیتی ناگهان میرسد از راه

... و شید من سر از کاخ عزیزی در می اورم

اگر تشخیص میدادم چو یوسف راه را از چاه ..

دريـــا
سه شنبه ۲۲ آذر ۹۰, ۲۱:۳۴
کسی اون شعر که شیراز خوندن رو نداره؟
همون که اخر هر بیتش یه پسر عمو بودا از حضرت زهرا(س) خطاب به مولا علی (ع) بود .
و وبلاگشون هم نیس خ :2:

heaven_reza
پنجشنبه ۲۴ آذر ۹۰, ۲۳:۴۱
به سید مرتضی آوینی:

سلام راوی مجنون، سلام راوی خون
نگاه کن! که نگاهت غزل غزل مضمون

تو در مسیر خدا در میان خوف و رجا
نشسته روی لبانت تبسمی محزون

به اعتقاد تو سیاره رنج می خواهد
جهان چه فایده لبریز باشد از قارون

جهان برای تو زندان، برای تو انگور
جهان دسیسه هارون و نقشه مامون

درون من برهوتی است از حقیقت دور
از این سراب مجازی مرا ببر بیرون

چگونه طاقت ماندن؟ مرا ببر با خود
از این زمانه به فردای دیگری، اکنون

نگاه کن! که نگاهت روایت فتح است
سپاه چشم تو کرده است فکه را مجنون

به سمت عشق پریدی خدانگهدارت
تو مرتضایی و دستان مرتضی یارت...

[Only Registered And Activated Users Can See Links]

heaven_reza
جمعه ۰۹ دی ۹۰, ۱۴:۵۴
یا حبیب الباکین

شاید زبان حال حضرت زینب (س) با سیدالشهدا



نسیمی آشنا از سوی گیسوی تو می آید
نفس هایم گواهی می دهد بوی تو می آید

شکوه تو زمین را با قیامت آشنا کرده
و رقص باد با گیسوی تو محشر به پا کرده

زمین را غرق در خون خدا کردی خبر داری؟
تو اسرار خدا را بر ملا کردی خبر داری-

جهان را زیر و رو کرده است گیسوی پریشانت
از این عالم چه می خواهی همه عالم به قربانت

مرا از فیض رستاخیز چشمانت مکن محروم
جهان را جان بده، پلکی بزن، یا حی یا قیوم

خبر دارم که سر از دیر نصرانی در آوردی
و عیسی را به آیین مسلمانی در آوردی

خبر دارم چه راهی را بر اوج نیزه طی کردی
از آن وقتی که اسب شوق را مردانه هی کردی

تو می رفتی و می دیدم که چشمم تیره شد کم کم
به صحرایی سراسر از تو خالی خیره شد کم کم

تو را تا لحظه ی آخر نگاه من صدا می زد
چراغی شعله شعله زیر باران دست و پا می زد

حدود ساعت سه ، جان من می رفت آهسته
برای غرق در دریا شدن می رفت آهسته

بخوان! آهسته از این جا به بعد ماجرا با من
خیالت جمع ای دریای غیرت خیمه ها با من

تمام راه بر پا داشتم بزم عزا در خود
ولی از پا نیفتادم ، شکستم بی صدا در خود

شکستم بی صدا در خود که باید بی تو برگردم
قدم خم شد ولیکن خم به ابرویم نیاوردم

نسیمی آشنا از سوی گیسوی تو می آید
نفس هایم گواهی می دهد بوی تو می آید

از (قبله مایل به تو)

heaven_reza
شنبه ۱۳ اسفند ۹۰, ۰۱:۳۱
تقدیم به حضرت فاطمه معصومه(س)



با همین چشم های خود دیدم، زیر باران بی امان بانو!
درحرم قطره قطره می افتاد آسمان روی آسمان بانو

صورتم قطره قطره حس کرده ست چادرت خیس می شوداما
به خدا گریه های من گاهی دست من نیست مهربان بانو

گم شده خاطرات کودکی ام گریه گریه در ازدحام حرم
باز هم آمدم که گم بشوم من همان کودکم همان، بانو

باز هم مثل کودکی هر سو می دوم در رواق تو در تو
دفترم دشت و واژه ها آهو...گفتم آهو و ناگهان بانو...

شاعری در قطار قم - مشهد چای می خوردو زیر لب می گفت:
شک ندارم که زندگی یعنی، طعم سوهان و زعفران بانو

شعر از دست واژه ها خسته است بغض راه گلوم را بسته است
بغض یعنی که حرف هایم را از نگاهم خودت بخوان بانو

این غزل گریه ها که می بینی آنِ شعر است، شعر آیینی
زنده ام با همین جهان بینی، ای جهان من ای جهان بانو
!
کوچه در کوچه قم دیار من است شهر ایل من و تبار من است
زادگاه من و مزار من است، مرگ یک روز بی گمان...

دردونه
جمعه ۱۸ فروردین ۹۱, ۰۰:۳۱
زیر باران دوشنبه بعد از ظهر

اتفاقی مقابلم رخ داد

وسط کوچه ناگهان دیدم

زن همسایه بر زمین افتاد

سیب ها روی خاک غلطیدند

چادرش در میان گرد و غبار

قبلا این صحنه را ... نمی دانم

در من انگار می شود تکرار

آه سردی کشید حس کردم

کوچه آتش گرفت از این آه

و سراسیمه گریه در گریه

پسر کوچکش رسید از راه

گفت : آرام باش ! چیزی نیست

به گمانم فقط کمی کمرم ..

دست من را بگیر ، گریه نکن

مرد گریه نمی کند پسرم

چادرش را تکاند با سختی

یا علی گفت و از زمین پاشد

پیش چشمان بی تفاوت ما

ناله هایش فقط تماشا شد

**
صبح فردا به مادرم گفتم

گوش کن ! این صدای روضه ی کیست ؟!

طرف کوچه رفتم و دیدم

در و دیوار خانه ای مشکی ست

**
با خودم فکر میکنم حالا

کوچه ی ما چقدر تاریک است

گریه ، مادر ، دوشنبه ، در ، کوچه

راستی ! فاطمیه نزدیک است ..

BeiraGh
جمعه ۱۸ فروردین ۹۱, ۰۰:۴۳
^^^^
:(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :(( :((

نردبانی تا خدا
جمعه ۱۸ فروردین ۹۱, ۰۱:۰۸
شعر جدید سید حمید رضا برقعی


چشم وا کن احد آیینهء عبرت شد و رفت
دشمن باخته بر جنگ مسلط شد و رفت

می نویسم که "شب تار سحر می گردد"
یک نفر مانده ازین قوم که برمی گردد


سلام

فایل صوتی این شعر زیبا

سید حمید رضا برقعی ، شعر خوانی در شب عاشورا ، هیئت فاطمیون قم

لینک دانلود
([Only Registered And Activated Users Can See Links])

نردبانی تا خدا
جمعه ۱۸ فروردین ۹۱, ۰۱:۱۰
راستی ! فاطمیه نزدیک است ..

سلام

لینک دانلود فایل صوتی این شعر ([Only Registered And Activated Users Can See Links]):46:

penhan
جمعه ۱۸ فروردین ۹۱, ۰۸:۳۴
:46:

آبشار
دوشنبه ۱۸ اردیبهشت ۹۱, ۰۱:۳۷
به نام خدا

این کار زیبا با سبک و صدای زیبای میثم مطیعی ([Only Registered And Activated Users Can See Links]) و شعر زیباتری از سید حمید رضا برقعی اجرا شده است که متن شعر بحر طویل زیبای آن هم قرار گرفته است. امیدوارم دریافت کنید و از این مداحی زیبا بهره مند شوید.


این کار در محرم سال ۸۸ در دانشگاه امام صادق (ع) اجرا شده است.


[Only Registered And Activated Users Can See Links] ([Only Registered And Activated Users Can See Links])


- دریافت فایل (لینک مستقیم) ([Only Registered And Activated Users Can See Links][[Only Registered And Activated Users Can See Links]].zip)


حجم: ۷٫۳۹ مگابایت
بها: یک صلوات


عصر یک جمعۀ دلگیر، دلم گفت بگویم بنویسم که چرا عشق به انسان نرسیده است؟چرا آب به گلدان نرسیده است؟ چرا لحظهء باران نرسیده است؟ وهر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است، به ایمان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است. بگو حافظ دلخسته ز شیراز بیاید بنویسد که هنوزم که هنوز است چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است؟ چرا کلبه احزان به گلستان نرسیده است؟ دل عشق ترک خورد، گل زخم نمک خورد، زمین مرد، زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد، فقط برد، زمین مرد، زمین مرد، خداوند گواه است، دلم چشم به راه است، و در حسرت یک پلک نگاه است، ولی حیف نصیبم فقط آه است و همین آه خدایا برسد کاش به جایی، برسد کاش صدایم به صدایی…


عصر این جمعه دلگیر وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس، تو کجایی گل نرگس؟ به خدا آه نفس های غریب تو که آغشته به حزنی است زجنس غم و ماتم، زده آتش به دل عالم و آدم مگر این روز و شب رنگ شفق یافته در سوگ کدامین غم عظمی به تنت رخت عزا کرده ای؟ ای عشق مجسم! که به جای نم شبنم بچکد خون جگر دم به دم از عمق نگاهت. نکند باز شده ماه محرم که چنین می زند آتش به دل فاطمه آهت به فدای نخ آن شال سیاهت به فدای رخت ای ماه! بیا صاحب این بیرق و این پرچم و این مجلس و این روضه و این بزم توئی، آجرک الله! عزیز دو جهان یوسف در چاه، دلم سوخته از آه نفس های غریبت دل من بال کبوتر شده خاکستر پر پرشده، همراه نسیم سحری روی پر فطرس معراج نفس گشته هوایی و سپس رفته به اقلیم رهایی، به همان صحن و سرایی که شما زائر آنی و خلاصه شود آیا که مرا نیز به همراه خودت زیر رکابت ببری تا بشوم کرب و بلایی، به خدا در هوس دیدن شش گوشه دلم تاب ندارد، نگهم خواب ندارد، قلمم گوشه دفتر غزل ناب ندارد، شب من روزن مهتاب ندارد، همه گویند به انگشت اشاره مگر این عاشق بیچارۀ دلدادۀ دلسوخته ارباب ندارد…تو کجایی؟ تو کجایی شده ام باز هوایی، شده ام باز هوایی…


گریه کن، گریه و خون گریه کن آری که هر آن مرثیه را خلق شنیده است شما دیده ای آن را و اگر طاقتتان هست کنون من نفسی روضه ز مقتل بنویسم، و خودت نیز مدد کن که قلم در کف من همچو عصا در ید موسی بشود چون تپش موج مصیبات بلند است، به گستردگی ساحل نیل است، و این بحر طویل است و ببخشید که این مخمل خون بر تن تبدار حروف است که این روضۀ مکشوف لهوف است، عطش بر لب عطشان لغات است و صدای تپش سطر به سطرش همگی موج مزن آب فرات است، و ارباب همه سینه زنان کشتی آرام نجات است، ولی حیف که ارباب «قتبل العبرات» است، ولی حیف که ارباب«اسیر الکربات» است، ولی حیف هنوزم که هنوز است حسین ابن علی تشنۀ یار است و زنی محو تماشاست ز بالای بلندی، الف قامت او دال و همه هستی او در کف گودال و سپس آه که « الشّمرُ …» خدایا چه بگویم «که شکستند سبو را و بریدند …» دلت تاب ندارد به خدا با خبرم می گذرم از تپش روضه که خود غرق عزایی، تو خودت کرب و بلایی، قسمت می دهم آقا به همین روضه که در مجلس ما نیز بیایی، تو کجایی … تو کجایی…



[Only Registered And Activated Users Can See Links] ([Only Registered And Activated Users Can See Links])

bangeghanari
شنبه ۰۶ خرداد ۹۱, ۱۲:۵۵
به نام خدا

باز از بام جهان بانگ اذان لبریز است
مثنوی بار دگر از هیجان لبریز است

بحر آرام دگرباره خروشان شده* است
ساحل خفته پر از لؤلؤ و مرجان شده *است

دشمن از وادی قرآن و نماز آمده *است
لشكر ابرهه از سوی حجاز آمده* است

با شماییم، شمایی كه فقط شیطانی است
(دین اسلام نه اسلامِ ابوسفیانی است)

با شماییم كه خود را خبری می*دانید
و زمین را همه ارث پدری می*دانید

با شماییم كه در آتش خود دود شدید
فخر كردید كه هم*كاسه نمرود شدید

ننگ دیگر به رخ اصل و نسب ننشانید
لكه ننگ به دامان عرب ننشانید

گردباد آتش صحراست، بترسید از آن
آه ِ این طایفه گیراست، بترسید از آن

هان! بترسید كه دریا به خروش آمده *است
خون این طایفه این بار به جوش آمده *است

صبر این طایفه وقتی كه به سر می*آید
دیگر از خُرد و كلان معجزه بر می*آید

صبر كن! سنگ كه سجّیل شود می*فهمید
آسمان غرق ابابیل شود می*فهمید

پاسخت می*دهد این طایفه با خون اینك
ذوالفقاری ز نیام آمده بیرون اینك

هان! بخوانید كه خاقانی از این خط گفته است
شعر «ایوان مدائن» به نصیحت گفته است

هان! بترسید كه این لشكر بسم*الله است
هان! بترسید كه طوفان طبس در راه است

یا محمد! تو بگو با غم و ماتم چه كنیم؟
روز خوش بی تو ندیدیم به عالم، چه كنیم؟

پاسخ آینه*ها بی*تو دمادم سنگ است
یا محمد(ص)! دل این قوم برایت تنگ است

بانگ هیهات حسینی است رسیده است از راه
هر كه دارد هوس كرب*وبلا بسم*الله

منبع ([Only Registered And Activated Users Can See Links])

بهار نارنج
شنبه ۰۴ آذر ۹۱, ۱۶:۵۶
این اشک ها به پای شما آتشم زدند

شکرخدا برای شما آتشم زدند

من جبرییل سوخته بالم ،نگاه کن!

معراج چشم های شما آتشم زدند

سر تا به پا خلیل گلستان نشین شدم

هر جا که در عزای شما آتشم زدند

از آن طرف مدینه و هیزم،ازاین طرف

با داغ کربلای شما آتشم زدند

بردند روی نیزه دلم را و بعد از آن

یک عمر در هوای شما آتشم زدند

گفتم کجاست خانه خورشید شعله ور

گفتند بوریای شما، آتشم زدند

***

دیروز عصر تعزیه خوانان شهرمان

همراه خیمه های شما آتشم زدند

امروز نیز نیّر وعمان و محتشم

با شعر در رثای شما آتشم زدند...

پلاک12
سه شنبه ۱۴ آذر ۹۱, ۲۱:۲۳
خون تو جاذبهء زمین را بی اعتبار کرد ([Only Registered And Activated Users Can See Links])



یا حبیب الباکین



با خودم فکر می کنم اصلا چرا باید

رباب ، با آب هم قافیه باشد



روضه خوان ها زیادی شلوغش می کنند

حرمله آنقدر ها هم که می گویند تیر انداز ماهری نبود

هدف های روشنی داشت



تنها تو بودی که خوب فهمیدی

استخوانی که در گلوی علی بود سه شعبه داشت

شش ماه علی بودن را طاقت آوردی

خون تو جاذبهء زمین را بی اعتبار کرد

حالا پدرت یک قدم می رود بر می گردد

می رود بر می گردد

می رود...

با غلاف شمشیر برایت از خاک گهواره ای بسازد

تادیگر صدای سم اسب های وحشی از خواب بیدارت نکند

رباب می رسد از راه

با نگاه

بایک جملهء کوتاه

آقا خودتان که سالمید انشاالله...









فایل اجرای این شعر توسط حاج مهدی سلحشور البته قبل از تغییرات نهایی:
[Only Registered And Activated Users Can See Links]

پلاک12
سه شنبه ۱۴ آذر ۹۱, ۲۱:۲۴
دوباره داغ دلم تازه شد کنار ضریح ([Only Registered And Activated Users Can See Links])



یاحبیب الباکین






به بهانهء رونمایی از ضریح جدید سیدالشهدا در قم

و هنرنمایی استاد فرشچیان







چگونه وصف کنم قطره های باران را

رسیده ام به تو اما هنوز هجران را...


بهشت پنجرهء دیگری به قم واکرد


که مست کرده هوایش دل خراسان را
تورا گرفته در آغوش خویش شش گوشه
چنان که جلد طلا کوب متن قرآن را


دلم هوای تو کرده به قدر یک مصرع


ببخش وزن غزل را من پریشان را


"که می رسد به مشامم هر لحظه بوی کربلا"


چه عطر سیب غریبی گرفته ایران را


سکوت کرده ام و خیره بر ضریح توام


که بشنود دلتان التماس باران را


نگاه منتظرم گریه کرد یک دل سیر


تمام فاصله را دشت را بیابان را


دلم گرفته به قول رفیق شاعرمان


"چقدر سخت گذشتیم مرز مهران را"


دوباره داغ دلم تازه شد کنار ضریح


خداکند که بسازیم قبر پنهان را


برای حضرت مادر ضریح می سازیم


ودست فرشچیان طرح می زند آن را...

پلاک12
سه شنبه ۱۴ آذر ۹۱, ۲۱:۲۴
قبولم کن من آداب زیارت را نمی*دانم ([Only Registered And Activated Users Can See Links])


یا حبیب الباکین


به مهربانی امام رضا علیه السلام



همیشه قبل هر حرفی برایت شعر می*خوانم
قبولم کن من آداب زیارت را نمی*دانم



نمی*دانم چرا این قدر با من مهربانی تو
نمی*دانم کنارت میزبانم یا که مهمانم



نگاهم روبه*روی تو بلاتکلیف می*ماند
که از لبخند لبریزم، که از گریه فراوانم



به دریا می*زنم، دریا ضریح توست غرقم کن
در این امواج پرشوری که من یک قطره از آنم



سکوت هرچه آیینه، نمازم را طمأنینه
بریز آرامشی دیرینه در سینه پریشانم



تماشا می*شوی آیه به آیه در قنوت من
تویی شرط و شروط من اگر گاهی مسلمانم



اگر سلطان تویی دیگر ابایی نیست می*گویم:
که من یک شاعر درباری*ام مداح سلطانم


دکلمه شعر توسط مداح اهل بیت سید مهدی میرداماد
[Only Registered And Activated Users Can See Links]

پلاک12
سه شنبه ۱۴ آذر ۹۱, ۲۱:۲۵
در و دیوار التماسش کرد ([Only Registered And Activated Users Can See Links])




یا حبیب الباکین
چه از دست مرغابی زبان بسته بر میاید به جز پر پر زدن

(بندی از ترجیع بند علوی )

وقت پرواز آسمان شده بود


گوئیا آخر جهان شده بود


کعبه می رفت در دل محراب


لحظه ی گریه ی اذان شده بود


کوفه لبریز از مصیبت بود


باد در کوچه نوحه خوان شده بود


شور افتاد در دل زینب (س)


پی بابا دلش روان شده بود


در و دیوار التماسش کرد


در و دیوار مهربان شده بود


شوق دیدار حضرت زهرا


در نگاه علی عیان شده بود


خار در چشم و تیغ بین گلو


زخم ،مهمان استخوان شده بود


سایه ای شوم پشت هر دیوار


در کمین علی نهان شده بود


ناگهان آسمان ترک برداشت


فرق خورشید خون فشان شده بود





در نجف سینه بیقرار از عشق


گفت "لا یمکن الفرار" از عشق


شب همان شب که سفر مبدأ دوران می شد (شعرخوانی) ([Only Registered And Activated Users Can See Links])

پلاک12
سه شنبه ۱۴ آذر ۹۱, ۲۱:۲۶
وبلاگ سید حمیدرضا برقعی
[Only Registered And Activated Users Can See Links]

heaven_reza
جمعه ۱۸ اسفند ۹۱, ۱۵:۳۰
پشت این شیشه برف می بارد
برف بارید و شعر یادم داد
در زمستان چقدر می چسبد
شعر گرم فروغ فرخزاد

شعر تمرین عشق فرضی نیست
شعر جغرافی و ریاضی نیست
شعر معجون اشک و الهام است
شعر گفتن که بچه بازی نیست

روز آخر که خوب یادت هست؟
بی امان برف و برف می آمد
همچنانی که برف می آمد
حرف هم پشت حرف می آمد

صحبت صادقانه ام این بود
عاشقم ، دوست دارمت خیلی
پاسخ شاعرانه ات آن بود
(دست مجنون و دامن لیلی)

خوب طبیعی ست بی تو در شعرم
می شود اشتباه قافیه
تازه آن هم برای من که فقط
می زنم پرسه در صفائیه

چشم های تو قهوه ترک است
خنده هایت نجابت تاجیک
قند پهلوی شاه عباسی
مینیاتوری کمر باریک

من به دنبال چشم قهوه ای ات
توی هر قهوه خانه ای رفتم
با تو هر جا که رفته بودم حال
بی تو با هر بهانه ای رفتم

حال ِ من تازه بدتر است عزیز
گاه گاهی که در کنار توام
حال و روزم عجیب نیست که من
با تو و بی تو بی قرار توام؟

تار و سنتور و نی بزن در من
حس شعرم توئی تو ایهامی
حرف های مرا که می فهمد؟
غیر گلپونه های بسطامی

بعد این قصه یک به یک موهام
هی غزل در غزل سپید شدند
سبک رفتار تو عراقی بود
شعر هایم همه شهید شدند…

تســـنیم
پنجشنبه ۲۴ اسفند ۹۱, ۱۶:۰۴
خداوند گواه است


دلم چشم به راه است

و در حسرت یک پلک نگاه است ...

پلاک12
سه شنبه ۰۶ فروردین ۹۲, ۱۶:۴۷
شعر فوف العاده زیبا در مورد حضرت زینب(س) با اجرای سید حمیدرضا برقعی

از دست ندید فوق العادس
[Only Registered And Activated Users Can See Links]

پلاک12
سه شنبه ۰۶ فروردین ۹۲, ۲۳:۵۰
اینم یه شاهکار دیگه

[Only Registered And Activated Users Can See Links]

دريـــا
شنبه ۲۴ فروردین ۹۲, ۲۳:۵۶
کسی اون شعر که شیراز خوندن رو نداره؟
همون که اخر هر بیتش یه پسر عمو بودا از حضرت زهرا(س) خطاب به مولا علی (ع) بود .
و وبلاگشون هم نیس خ :2:


من میروم دگر ز کنارت پسر عمو

دیدار ما به روز قیامت پسر عمو



من میروم و مونس شب هات میشود

یک چاه و قبر مخفی و غربت پسر عمو



من حاضرم قسم بخورم که ندیده ام

از تو به غیر مهر و محبت پسر عمو



زانو گرفته ای به بغل مثل کودکان

خیبر شکن روزهای شجاعت پسر عمو



دنیای تو مگر که به آخر رسیده است

برخیز جان من به فدایت پسر عمو



چشمت کجاست قطره اشکی به من بده

میخواهمش برای شفاعت پسر عمو



گریه مکن فدای سرت هرچه شد ؛زیاد....

.....کاری نبود عمق جراحت پسر عمو



شرمنده ام غلاف عدو دست من برید

بر دوش مانده بار خجالت پسر عمو
:(( :(( :((

پناه
جمعه ۲۰ اردیبهشت ۹۲, ۰۱:۲۵
گم کرد شبی راه و مسیرش به من افتاد


گم کرد شبی راه و مسیرش به من افتاد

ناخواسته در تیر رس راهزن افتاد

در تیر رس من گره انداخت به ابرو

آهسته کمان و سپر از دست من افتاد

بی دغدغه بی هیچ نبردی دلم آرام

در دام دوتا چشم دو شمشیر زن افتاد

می خواستم از او بگریزم دلم اما

این کهنه رکاب از نفس از تاختن افتاد

لرزید دلم مثل همان روز که چشمم

در کشور بیگانه به یک هم وطن افتاد


درگیر خیالات خودم بودم و او گفت:

من فکر کنم چایی تان از دهن افتاد.

پناه
جمعه ۲۰ اردیبهشت ۹۲, ۰۱:۲۶
چادرت را بتکان قصد تیمم داریم

به بهانهء هفده روز اقامت حضرت معصومه(س) در بیت النور قم


...و به همراه همان ابر که باران آورد

مهربانی خدا در زد و مهمان آورد

باد یک نامهء بی واژه به کنعان آورد

بوی پیراهنی از سوی خراسان آورد

به سر شعر هوای غزلی زیبا زد

دختر حضرت موسی به دل دریا زد

چادرش دست نوازش به سر دشت کشید

دشت هم از نفس چادر او گل می چید

چه بگویم که بیابان به بیابان چه کشید

من به وصف سفرش هیچ به ذهنم نرسید

باور این سفر از درک من و ما دور است

شاعرانه غزلی راهی "بیت النور" است

آمد اینگونه ولی هر چه که آمد نرسید

عشق همواره به مقصود به مقصد نرسید

که اویس قرنی هم به محمد(ص) نرسید

عاقبت حضرت معصومه(س) به مشهد نرسید

ماند تا آینهء مادر دنیا باشد

حرم او حرم حضرت زهرا(س) باشد

صبح شب می شد و شب نیز سحر هفده روز

چشم او چشمه ای از خون جگر هفده روز

بین سجاده ، ولی چشم به در هفده روز

چشم در راه برادر شد اگر هفده روز

روز و شب پلک ترش روضه مرتب می خواند

شک ندارم که فقط روضهء زینب می خواند.

پناه
جمعه ۲۰ اردیبهشت ۹۲, ۰۱:۲۷
فصلی از عمر ورق خورد و نگفتم از تو


به شوق خالق جامعه کبیره حضرت هادی علیه السلام


یادتان هست نوشتم که دعا می خواندم

داشتم کنج حرم جامعه را می خواندم

از کلامت چه بگویم که چه با جانم کرد

محکمات کلمات تو مسلمانم کرد

کلماتی که همه بال و پر پرواز است

مثل آن پنجره که رو به تماشا باز است

کلماتی که پر از رایحهً غار حراست

خط به خط جامعه آیینهً قرآن خداست

عقل از درک تو لبریز تحیر شده است

لب به لب کاسهً ظرفیت من پر شده است



همهً عمر دمادم نسرودیم از تو

قدر درکِ خودمان هم نسرودیم از تو

من که از طبع خودم شکوه مکرر دارم

عرق شرم به پیشانی دفتر دارم

شعرهایم همه پژمرد و نگفتم از تو

فصلی از عمر ورق خورد و نگفتم از تو

دل ما کی به تو ایمان فراوان دارد

شیرِ در پرده به چشمان تو ایمان دارد

بیم آن است که ما یک شبه مرداب شویم

رفته رفته نکند جعفر کذاب شویم



تا تو را گم نکنم بین کویر ای باران

دست خالیِ مرا نیز بگیر ای باران

من زمین گیرم و وصف تو مرا ممکن نیست

کلماتم کلماتی ست حقیر ای باران

یاد کرد از دل ما رحمت تو زود به زود

یاد کردیم تو را دیر به دیر ای باران

نام تو در دل ما بود و هدایت نشدیم

مهربانی کن و نادیده بگیر ای باران

ما نمردیم که توهین به تو و نام تو شد

ما که از نسل غدیریم ، غدیر ای باران

پسر حضرت دریا ! دل مارا دریاب

ما یتیمیم و اسیریم و فقیر ای باران

سامرا قسمت چشمان عطش خیزم کن

تا تماشا کنمت یک دل سیر ای باران

عشاق زهرا
جمعه ۲۰ اردیبهشت ۹۲, ۰۱:۳۴
عصر یک جمعهء دلگیر، دلم گفت بگویم بنویسم که چرا عشق به انسان نرسیده است؟چرا آب به گلدان نرسیده است؟چرا لحظهء باران نرسیده است؟ وهر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است، به ایمان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است. بگو حافظ دلخسته زشیراز بیاید بنویسد که هنوزم که هنوز است چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است ؟چرا کلبه احزان به گلستان نرسیده است؟دل عشق ترک خورد، گل زخم نمک خورد، زمین مرد، زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد،فقط برد، زمین مرد، زمین مرد ،خداوند گواه است،دلم چشم به راه است، و در حسرت یک پلک نگاه است، ولی حیف نصیبم فقط آه است و همین آه خدایا برسد کاش به جایی، برسد کاش صدایم به صدایی...

عصر این جمعه دلگیر وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس، تو کجایی گل نرگس؟به خدا آه نفس های غریب تو که آغشته به حزنی است زجنس غم و ماتم، زده آتش به دل عالم و آدم مگر این روز و شب رنگ شفق یافته در سوگ کدامین غم عظمی به تنت رخت عزا کرده ای؟ ای عشق مجسم! که به جای نم شبنم بچکد خون جگر دم به دم از عمق نگاهت. نکند باز شده ماه محرم که چنین می زند آتش به دل فاطمه آهت به فدای نخ آن شال سیاهت به فدای رخت ای ماه! بیا صاحب این بیرق و این پرچم و این مجلس و این روضه و این بزم توئی ،آجرک الله!عزیز دو جهان یوسف در چاه ،دلم سوخته از آه نفس های غریبت دل من بال کبوتر شده خاکستر پرپرشده، همراه نسیم سحری روی پر فطرس معراج نفس گشته هوایی و سپس رفته به اقلیم رهایی، به همان صحن و سرایی که شما زائر آنی و خلاصه شود آیا که مرا نیز به همراه خودت زیر رکابت ببری تا بشوم کرب و بلایی، به خدا در هوس دیدن شش گوشه دلم تاب ندارد ،نگهم خواب ندارد، قلمم گوشه دفتر غزل ناب ندارد، شب من روزن مهتاب ندارد، همه گویند به انگشت اشاره مگر این عاشق بیچارهء دلدادهء دلسوخته ارباب ندارد...تو کجایی؟ تو کجایی شده ام باز هوایی،شده ام باز هوایی...

گریه کن ،گریه وخون گریه کن آری که هر آن مرثیه را خلق شنیده است شما دیده ای آن را و اگر طاقتتان هست کنون من نفسی روضه ز مقتل بنویسم، و خودت نیز مدد کن که قلم در کف من همچو عصا در ید موسی بشود چون تپش موج مصیبات بلند است، به گستردگی ساحل نیل است، و این بحر طویل است وببخشید که این مخمل خون بر تن تبدار حروف است که این روضهء مکشوف لهوف است، عطش بر لب عطشان لغات است و صدای تپش سطر به سطرش همگی موج مزن آب فرات است، و ارباب همه سینه زنان کشتی آرام نجات است ،ولی حیف که ارباب «قتبل العبرات» است، ولی حیف که ارباب«اسیر الکربات» است، ولی حیف هنوزم که هنوز است حسین ابن علی تشنهء یار است و زنی محو تماشاست زبالای بلندی، الف قامت او دال و همه هستی او در کف گودال و سپس آه که «الشّمرُ ...»خدایا چه بگویم «که شکستند سبو را وبریدند ...» دلت تاب ندارد به خدا با خبرم می گذرم از تپش روضه که خود غرق عزایی، تو خودت کرب و بلایی، قسمت می دهم آقا به همین روضه که در مجلس ما نیز بیایی، تو کجایی ... تو کجایی...

سیدالساجدین
سه شنبه ۲۴ اردیبهشت ۹۲, ۱۲:۱۸
کاش من هم به لطف مذهب نور
تا مقام حضور می رفتم
کاش مانند یار صادقتان
بی امان در تنور می رفتم

علم عالم در اختیار شماست
جبر در این مسیر حیران شماست
جشم هایت طبیب و بیمارش
یک جهان جابر بن حیان است

روز و شب را رقم بزن آخر
ماه و خورشید در مرکب توست
ملک لاهوت را مراد تویی
آسمان ها مرید مذهب توست

قصه تکرار می شود یعنی
باز هم در مدینه عاشق نیست
کوچه در کوچه شهر را گشتم
هیچ کس با امام ، صادق نیست...

زائر بارانی
سه شنبه ۲۴ اردیبهشت ۹۲, ۱۲:۲۵
یا لطیف

شعر حمید رضا برقعی در وصف امام هادی(ع)

[Only Registered And Activated Users Can See Links]


«سید حمیدرضا برقعی» از شاعران آیینی کشور در سوگواره «سلسله موی دوست» با خواندن شعری در وصف امام هادی(ع) بارها در این شعر از ایشان با عنوان «امام باران» یاد کرد و یاری طلبید. 5/3/1391

سیدالساجدین
سه شنبه ۲۴ اردیبهشت ۹۲, ۱۲:۴۴
همین که دست قلم در دوات می لرزد
به یاد مهر تو چشم فرات می لرزد
نهفته راز " اذا زلزلت " به چشمانت
اگر اشاره کنی کائنات می لرزد
" هزار نکته باریک تر ز مو اینجاست "
بدون عشق تو بی شک صراط می لرزد
مگر که خار به چشمان خضر خود دیدی
که در نگاه تو آب حیات می لرزد
تو را به کوثر و تطهیر و نور گریه مکن
که آیه آیه تن محکمات می لرزد
کنون نهاده علی سر به روی شانه ی در
و روی گونه ی او خاطرات می لرزد
غزل تمام نشد ، چند کوچه بالاتر
میان مشک سواری ، فرات می لرزد
سپس سوار می افتد تو می رسی از راه
که روضه خوان شوی اما صدات می لرزد
و عصر جمعه کنار ضریح روی لبم
به جای شعر دعای سمات می لرزد ...

پناه
سه شنبه ۲۴ اردیبهشت ۹۲, ۱۴:۱۵
[Only Registered And Activated Users Can See Links]

پناه
سه شنبه ۲۴ اردیبهشت ۹۲, ۱۴:۲۳
[Only Registered And Activated Users Can See Links]

lesaratt
جمعه ۱۴ تیر ۹۲, ۱۳:۳۳
انگار همین دیروز بود






خانه پیرزن ته کوچه



پشت یک تیر برق چوبی بود



پشت فریاد های گل کوچک



واقعا روزهای خوبی بود





پیرزن هر دوشنبه بعد از ظهر



منتظر بود در زدن ها را



دم در می نشست و با لبخند



جفت می کرد آمدن ها را





روضه خوان محله می آمد



میرزا با دوچرخه آهسته



مثل هر هفته باز خیلی دیر



مثل هر هفته سینه اش خسته





"ای شه تشنه لب سلام علیک"



ای شه تشنه لب...چه آوازی



زیر و بم های گوشه ء دشتی



شعرهای وصال شیرازی





می نشستیم گوشهء مجلس



با همان شور و اشتیاقی که...



چقدر خوب یاد من مانده



در و دیوار آن اتاقی که -





یک طرف جملهء"خوش آمده اید



به عزای حسین"بر دیوار



آن طرف عکس کعبه می گردد
دور تا دور این اتاق انگار




گوشه گوشه چه محشری برپاست



توی این خانهء چهل متری



گوش کن! دم گرفته با گریه



به سر و سینه می زند کتری





عطر پر رنگ چایی روضه



زیر و رو کرده خانهء اورا



چقدر ناگهان هوس کردم



طعم آن چای قند پهلو را





تا که یک روز در حوالی مهر



روی آن برگ های رنگا رنگ



با تمام وجود راهی کرد



پسری را که برنگشت از جنگ





هی دوشنبه دوشنبه رد شد و باز



پستچی نامه از عزیز نداشت



کاشکی آن دوشنبهء آخر



روضهء میرزا گریز نداشت





پیرزن قطره قطره باران شد



کمی از خاک کربلا در مشت



السلام و علیک گفت و سپس



روضهء قتلگاه اورا کشت






چقدر قشنگه این شعر برقعی!
اصلا چندروزه خرابشم!

بچه ی مهرزاد
جمعه ۰۳ آبان ۹۲, ۰۱:۰۸
سکوت عین سکوت است، بی همانند است
که پیشوند ندارد، بدون پسوند است
زبان رسمی اهل طریقت است سکوت
سکوت حرف کمی نیست، عین سوگند است

زمین یخ زده را گرم می کند آرام
سکوت، معجزه آفتاب تابنده است
سکوت پاسخ دندان شکن تری دارد
سکوت مغلطه ها را جواب کوبنده است

سکوت ناله و نفرین، سکوت دشنام است
سکوت پند و نصیحت، سکوت لبخند است
سکوت کرد علی سالهای پی در پی
همان علی که در قلعه را ز جا کنده است

علی به واقعه جنگید با زبان سکوت
که ذوالفقار علی در نیام برّنده است
علی به واقعه کار مهم تری دارد
که آیه آیه کتاب خدا پراکنده است

از آن سکوت چه باید نوشت؟ حیرانم!
از آن سکوت که لحظه به لحظه اش پند است
از آن سکوت که در عصر خود نمی گنجد
از آن سکوت که ماضی و حال و آینده است

از آن سکوت که نامش عقب نشینی نیست
از آن سکوت که هنگام جنگ ترفند است
از آن سکوت که دستان حیله را بسته
و دور گردن فتنه طناب افکنده است

سکوت کرد علی تا عرب خیال کند
ابو هریره به فن بیان هنرمند است
صحابه ای که فقط یک سوال شرعی داشت
پیاز عکه به ذی حجه دانه ای چند است؟!

علی خلیفه شود پیرمرد بیغوله
یکی است در نظرش با حسن که فرزند است
ملاک او به رگ و ریشه نیست، از این رو؛
محمد بن ابوبکر آبرومند است

علی خلیفه شود شیوه حکومت او
برای عده ای از قوم ناخوشایند است
ستانده می شود آن رفته های بیت المال
ازین درخت اگر میوه ای کسی کنده است

اگر به پای کنیزانشان شده خلخال
اگر به گردن دوشیزگان گلوبند است
علی خلیفه شد آخر اگر چه دیر ولی
چقدر بر تنش این پیرهن برازنده است

کنون لباس خلافت چنان زنی باشد
که توبه کار شده، از گذشته شرمنده است
برادرم به تریج قبات برنخورد
که ناگزیر زبان قصیده برّنده است

اگرچه روی زبان زبیر تبریک است
اگرچه بر لب امثال طلحه لبخند است
اگرچه دور و بر او صحابه جمع شدند
ولیکن از دلشان باخبر خداوند است

دوباره پشت در خانه علی غوغاست
دوباره کوچه ای از بوی دود آکنده است

بچه ی مهرزاد
جمعه ۰۳ آبان ۹۲, ۰۱:۰۹
اجازه هست...
چقدر حرف دلم را به جاده ها بزنم
اجازه هست کمی حرف با شما بزنم؟

اجازه هست کمی درد دل کنم یا نه؟
اجازه هست که قید من و تو را بزنم؟

بنا نبود نیایی، خدا وکیل آقا
چقدر دست به دامان ندبه ها بزنم؟

دلم قرار ندارد خودت که می دانی
چقدر مانده همین طور دست و پا بزنم؟

ببین به جان عزیزت قسم کم آوردم
بعید نیست همین روزها که جا بزنم

اگر دروغ نگویم فقط کمی مانده
رکورد مردم نامرد کوفه را بزنم

خدا کند که بیایی و گرنه از سمت
کدام پنجره باید تو را صدا بزنم؟

به بازگشت من آقا دگر امیدی نیست
مگر دوباره سری رو به کربلا بزنم....

بچه ی مهرزاد
جمعه ۰۳ آبان ۹۲, ۰۱:۱۱
«ها علیٌ بشرٌ کیفَ بَشر»


مصرع ناقص من کاش که کامل می شد
شعر در وصف تو از سوی تو نازل می شد

شعر در شأن تو شرمنده به همراهم نیست
واژه در دست من آنگونه که می خواهم نیست

من که حیران تو حیران توام می دانم
نه فقط من که در این دایره سرگردانم

همه ی عالم و آدم به تو می اندیشد
شک ندارم که خدا هم به تو می اندیشد


کعبه از راز جهان راز خدا آگاه است
راز ایجاز خدا نقطه ی بسم الله است

کعبه افتاده به پایت سر راهت سرمست
«پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دست»

کعبه وقتی که در آغوش خودش یوسف دید
خود زلیخا شد و خود پیرهن صبر درید

کعبه بر سینه ی خود نام تو ای مرد نوشت
قلم خواجه ی شیراز کم آورد، نوشت:

«ناگهان پرده برانداخته ای یعنی چه
مست از خانه برون تاخته ای یعنی چه»

راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست
کهکشان ها نخی از وصله ی نعلین علی ست

روز و شب از تو قضا از تو قدر می گوید
«ها علیٌ بشرٌ کیفَ بَشر» می گوید



می رسد دست شکوه تو به سقف ملکوت
ای که فتح ملکوت است برای تو هبوط

نه فقط دست زمین از تو تو را می خواهد
سالیانی ست که معراج خدا می خواهد-

زیر پای تو به زانوی ادب بنشیند
لحظه ای جای یتیمان عرب بنشیند

دم به دم عمر تو تلمیح خدا بود علی
رقص شمشیر تو تفریح خدا بود علی

وای اگر تیغ دو دم را به کمر می بستی
وای اگر پارچه ی زرد به سر می بستی

در هوا تیغ دو دم نعره ی هو هو می زد
نعره ی حیدریه «أینَ تَفرو» می زد

بار دیگر سپر و تیغ و علم را بردار
پا در این دایره بگذار عدم را بردار

بعد از آن روز که در کعبه پدیدار شدی
یازده مرتبه در آینه تکرار شدی

راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست
کهکشان ها نخی از وصله ی نعلین علی ست

روز و شب از تو قضا از تو قدر می گوید
«ها علیٌ بشرٌ کیفَ بَشر» می گوید.

بچه ی مهرزاد
جمعه ۰۳ آبان ۹۲, ۰۱:۲۱
غزلی نذر حضرت زهرا (س)

همین که دست قلم در دوات می لرزد
به یاد مهر تو چشم فرات می لرزد


نهفته راز «اذا زلزلت» به چشمانت
اگر اشاره کنی کائنات می لرزد

«هزار نکتهء باریک تر ز مو اینجاست»
بدون عشق تو بی شک صراط می لرزد

مگر که خار به چشمان خضر خود دیدی
که در نگاه تو آب حیات می لرزد

تو را به کوثر و تطهیر و نور گریه مکن
که آیه آیه تن محکمات می لرزد

کنون نهاده علی سر، به روی شانهء در
و روی گونهء او خاطرات می لرزد


غزل تمام نشد،چند کوچه بالاتر
میان مشک سواری، فرات می لرزد

سپس سوار می افتد، تو می رسی از راه
که روضه خوان شوی اما صدات می لرزد


و عصر جمعه کنار ضریح روی لبم
به جای شعر دعای سمات می لرزد ...

بچه ی مهرزاد
جمعه ۰۳ آبان ۹۲, ۰۱:۲۳
از زبان حضرت زینب (س)

دلی در خون نشسته دوست داری؟
بگو قلبی شکسته دوست داری؟

تورا ای عشق! بی سر دوست دارم
مرا با دست بسته دوست داری؟


نه تنها تیر و تیغ و سنگ بوده
سر پیراهن تو جنگ بوده

ولی شرمنده زینب دیر فهمید
که انگشتر به دستت تنگ بود

بچه ی مهرزاد
جمعه ۰۳ آبان ۹۲, ۰۱:۲۶
به ساحت مقدس حضرت ابالفضل العباس

مشک برداشت که سیراب کند دریا را
رفت تا تشنگی اش آب کند دریا را

آب روشن شد و عکس قمر افتاد درآب
ماه می خواست که مهتاب کند دریا را

کوفه شد، علقمه شق القمری دیگر دید
ماه افتاد که محراب کند دریا را

تا خجالت بکشد، سرخ شود چهرهء آب
زخم می خورد که خوناب کند دریا را

ناگهان موج برآمد که رسید اقیانوس
تا در آغوش خودش خواب کند دریا را

آب مهریهء گل بود والا خورشید
در توان داشت که مرداب کند دریا را

روی دست تو ندیده است کسی دریا دل
چون خدا خواست که نایاب کند دریا را

بچه ی مهرزاد
جمعه ۰۳ آبان ۹۲, ۰۱:۳۰
یا صاحب الزمان عج

ساعات عمر من همگی غرق غم گذشت
دست مرا بگیر که آب از سرم گذشت

مانند مرده ای متحرک شدم، بیا
بی تو تمام زندگی ام در عدم گذشت

می خواستم که وقف تو باشم تمام عمر
دنیا خلاف آنچه که می خواستم گذشت

دنیا که هیچ، جرعه آبی که خورده ام
از راه حلق تشنه من، مثل سم گذشت

بعد از تو هیچ رنگ تغزل ندیده ایم
از خیر شعر گفتن، حتی قلم گذشت

تا کی غروب جمعه ببینم که مادرم
یک گوشه بغض کرده که این جمعه هم گذشت

مولا شمار درد دلم بی نهایت است
تعداد درد من به خدا از رقم گذشت

حالا برای لحظه ای آرام می شوم
ساعات خوب زندگی ام در حرم گذشت

پلاک12
شنبه ۰۴ آبان ۹۲, ۰۱:۱۶
سکوت ([Only Registered And Activated Users Can See Links])



یاحبیب الباکین


سکوت


سکوت عین سکوت است، بی همانند است
که پیشوند ندارد، بدون پسوند است
زبان رسمی اهل طریقت است سکوت
سکوت حرف کمی نیست، عین سوگند است
زمین یخ زده را گرم می کند آرام
سکوت، معجزه ی آفتاب تابنده است
سکوت پاسخ دندان شکن تری دارد
سکوت مغلطه ها را جواب کوبنده است
سکوت ناله و نفرین، سکوت دشنام است
سکوت پند و نصیحت، سکوت لبخند است
سکوت کرد علی سالهای پی در پی
همان علی که در قلعه را ز جا کنده است
همان علی که به توصیف او قلم در دست
مردّدم بنویسم خداست یا بنده ست
علی به واقعه جنگید با زبان سکوت
که ذوالفقار علی در نیام برّنده است
علی به واقعه کار مهم تری دارد
که آیه آیه کتاب خدا پراکنده است
از آن سکوت چه باید نوشت؟ حیرانم!
از آن سکوت که لحظه به لحظه اش پند است
از آن سکوت که در عصر خود نمی گنجد
از آن سکوت که ماضی و حال و آینده است
از آن سکوت که نامش عقب نشینی نیست
از آن سکوت که هنگام جنگ ترفند است
از آن سکوت که دستان حیله را بسته
و دور گردن فتنه طناب افکنده است

سکوت کرد علی تا عرب خیال کند
ابو هریره به فن بیان هنرمند است
صحابه ای که فقط یک سوال شرعی داشت
پیاز عکه به ذی الحجه دانه ای چند است؟!

علی خلیفه شود پیرمرد بیغوله
یکی است در نظرش با حسن که فرزند است
ملاک او به رگ و ریشه نیست، از این رو؛
محمد بن ابوبکر آبرومند است
علی خلیفه شود شیوه ی حکومت او
برای عده ای از قوم ناخوشایند است
ستانده می شود آن رفته های بیت المال
ازین درخت اگر میوه ای کسی کنده است
اگر به پای کنیزانشان شده خلخال
اگر به گردن دوشیزگان گلوبند است
علی خلیفه شد آخر اگر چه دیر ولی
چقدر بر تنش این پیرهن برازنده است
کنون لباس خلافت چنان زنی باشد
که توبه کار شده، از گذشته شرمنده است
برادرم! به تریج قبات برنخورد
که ناگزیر زبان قصیده برّنده است
اگرچه روی زبان زبیر تبریک است
اگرچه بر لب امثال طلحه لبخند است
اگرچه دور و بر او صحابه جمع شدند
ولیکن از دلشان باخبر خداوند است
....
البته این شعر هنوز نقطه پایان ندارد

پلاک12
شنبه ۰۴ آبان ۹۲, ۰۱:۲۳
سطری از چادر ([Only Registered And Activated Users Can See Links])

یا حبیب الباکین






حسن


گوشوارهء عرش است


که در کوچه روی خاک افتاد...

بچه ی مهرزاد
دوشنبه ۰۶ آبان ۹۲, ۰۰:۵۸
غزلی نذر حضرت زهرا (س)

همین که دست قلم در دوات می لرزد
به یاد مهر تو چشم فرات می لرزد


نهفته راز «اذا زلزلت» به چشمانت
اگر اشاره کنی کائنات می لرزد

«هزار نکتهء باریک تر ز مو اینجاست»
بدون عشق تو بی شک صراط می لرزد

مگر که خار به چشمان خضر خود دیدی
که در نگاه تو آب حیات می لرزد

تو را به کوثر و تطهیر و نور گریه مکن
که آیه آیه تن محکمات می لرزد

کنون نهاده علی سر، به روی شانهء در
و روی گونهء او خاطرات می لرزد


غزل تمام نشد،چند کوچه بالاتر
میان مشک سواری، فرات می لرزد

سپس سوار می افتد، تو می رسی از راه
که روضه خوان شوی اما صدات می لرزد


و عصر جمعه کنار ضریح روی لبم
به جای شعر دعای سمات می لرزد ...

بچه ی مهرزاد
دوشنبه ۰۶ آبان ۹۲, ۰۱:۰۴
نسیمی آشنا از سوی گیسوی تو می آید
نفس هایم گواهی می دهد بوی تو می آید

شکوه تو زمین را با قیامت آشنا کرد
و رقص باد با گیسوی تو محشر به پا کرد

زمین را غرق در خون خدا کردی خبر داری؟
تو اسرار خدا را بر ملا کردی خبر داری؟

جهان را زیر و رو کرده است گیسوی پریشانت
از این عالم چه می خواهی همه عالم به قربانت

مرا از فیض رستاخیز چشمانت نکن محروم
جهان را جان بده پلکی بزن یا حی یا قیوم

خبر دارم که سر از دیر نصرانی در آوردی
و عیسی را به آیین مسلمانی در آوردی

خبر دارم چه راهی را بر اوج نیزه طی کردی
از آن وقتی که اسب شوق را مردانه هی کردی

تو میرفتی و می دیدم که چشمم تیره شد کم کم
به صحرایی سراسر از تو خالی خیره شد کم کم

تو را تا لحظه ی آخر نگاه من صدا می زد
چراغی شعله شعله زیر باران دست و پا می زد

حدود ساعت سه جان من می رفت آهسته
برای غرق در دریا شدن می رفت آهسته

بخوان آهسته از این جا به بعد ماجرا با من
خیالت جمع ای دریای غیرت خیمه ها بامن

تمام راه بر پا داشتم بزم عزا در خود
ولی از پا نیفتادم شکستم بی صدا در خود

شکستم بی صدا در خود که باید بی تو برگردم
قدم خم شد ولیکن خم به ابرویم نیاوردم...

نسیمی آشنا از سوی گیسوی تو می آید
نفس هایم گواهی می دهد بوی تو می آید

بچه ی مهرزاد
پنجشنبه ۱۶ آبان ۹۲, ۰۱:۱۹
شعرخوانی حمیدرضا برقعی در محضر رهبر انقلاب درباره واقعه عاشورا


[Only Registered And Activated Users Can See Links]

lesaratt
جمعه ۲۴ آبان ۹۲, ۰۲:۵۳
همان عبایی که پنج نفر را در آغوش خود می گرفت

تمام جسم اکبر را به خیمه گاه نبرد ...

تســـنیم
پنجشنبه ۳۰ آبان ۹۲, ۱۴:۰۹
"سید حمیدرضا برقعی" شاعر جوان معاصر و ساکن قم، در شب شعر عاشورایی که ۲۷ آبان ماه در پژوهشکده فرهنگ و هنر جهاد دانشگاهی برگزار شد، تازه ترین غزل خود را قرائت کرد که با استقبال حضار مواجه شد.



به نام نامی سر، بسمه  تعالی سر
بلندمرتبه پیکر، بلندبالا سر

فقط به تربت اعلات، سجده خواهم کرد
که بنده ی تو نخواهد گذاشت، هرجا سر

قسم به معنی لا یمکن الفرار از عشق
که پر شده است جهان، از حسین سرتاسر

نگاه کن به زمین! ما رأیت إلا تن
به آسمان بنگر! ما رأیت إلا سر

سری که گفت: «من از اشتیاق لبریزم
به سرسرای خداوند می روم با سر

هر آنچه رنگ تعلق، مباد بر بدنم
مباد جامه، مبادا کفن، مبادا سر.»

همان سری که "یحب الجمال" محوش بود
جمیل بود، جمیلا بدن، جمیلا سر

سری که با خودش آورد بهترین ها را
که یک به یک، همه بودن سروران را سر

زهیر گفت: حسینا! بخواه از ما جان
حبیب گفت: حبیبا! بگیر از ما سر

سپس به معرکه عابس، " أجنّنی"گویان
درید پیرهن از شوق و زد به صحرا سر

بنازم " أم وهب" را، به پاره تن گفت
برو به معرکه با سر ولی میا با سر

خوشا به حال غلامش، به آرزوش رسید
گذاشت آخر سر، روی پای مولا سر

چنان که یک تن دیگر به آرزوش رسید
به روی چادر زهرا گذاشت سقا، سر

در این قصیده ولی آنکه حسن مطلع شد
همان سری است که برده برای لیلا سر

همان که احمد و محمود بود سر تا پا
همان سری که خداوند بود، پا تا سر

پسر به کوری چشمان فتنه کاری کرد
پر از علی شود آغوش دشت، سرتاسر

میان خاک، کلام خدا مقطعه شد
میان خاک؛ الف، لام، میم، طا، ها، سر

حروف اطهر قرآن و نعل تازه ي اسب
چه خوب شد که نبوده است بر بدن ها سر

تنش به معرکه سرگرم فضل و بخشش بود
به هرکه هرچه دلش خواست داد، حتی سر

جدا شده است و سر از نیزه ها درآورده است
جدا شده است و نیفتاده است از پا سر

صدای آیه کهف الرقیم می آید
بخوان! بخوان و مرا زنده کن مسیحا سر

بسوزد آن همه مسجد، بمیرد آن اسلام
که آفتاب درآورد از کلیسا سر

عقیله، غصه و درد و گلایه را به که گفت؟
به چوب، چوبه محمل، نه با زبان، با سر

دلم هوای حرم کرده است می دانی
دلم هوای دو رکعت نماز بالا سر

بچه ی مهرزاد
پنجشنبه ۳۰ آبان ۹۲, ۲۰:۴۱
^

[Only Registered And Activated Users Can See Links]

shaha_karb_bain
شنبه ۰۲ آذر ۹۲, ۱۵:۲۷
واقعا زیباست
هر آنچه از دل بر آبد
لا جرم بر دل نشیند

طنین باران
پنجشنبه ۱۵ اسفند ۹۲, ۲۳:۲۲
جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد



ناخودآگاه به سمت تو تمايل دارد





بی تو چنديست که در کار زمين حيرانم






مانده ام بی تو چرا باغچه ام گل دارد


شايد اين باغچه ده قرن به استقبالت

فرش گسترده و در دست گلايل دارد

تا به کی يکسره يکريز نباشی شب و روز

ماه مخفی شدنش نيز تعادل دارد

کودکی فال فروش است و به عشقت هر روز

مي خرم از پسرک هر چه تفال دارد

يازده پله زمين رفت به سمت ملکوت

يک قدم مانده زمين شوق تکامل دارد
هيچ سنگی نشود سنگ صبورت ، تنها





تکيه بر کعبه بزن ، کعبه تحمل دارد...!

سائل الزهرا
چهارشنبه ۲۰ فروردین ۹۳, ۱۸:۰۵
سيد حمیدرضا برقعی یک پست ([Only Registered And Activated Users Can See Links] g&dt=1397048558390&ub=49) را به اشتراک گذاشت.

[Only Registered And Activated Users Can See Links] ptjpxzlWCvb5v-RUzQoDYOZAKWLPHn9tx3pmuE-Et5ShIhWrtabmuSy-NPqisF-4cygBGCARr7OR=s0-d-e1-ft#[Only Registered And Activated Users Can See Links]




[Only Registered And Activated Users Can See Links]
بسم الله....

شهیــــد امر به معروف و نهی از منکر
بجز خــدا چه کسی داشت از دل تو خبر
خوشـــا به حال تو در روزگار بی دردی
به پیشگــــاه خـــــــداوند رفته ای با سـر
به کاروان شهیـــــــدان کربلایی دوست
تو با گلــــــــوی بریده رسیــــده ای آخر
خلـیل وار در آتش دو سال سوختــــه ای
به یاد حضرت زهرا(س) میان شعله در
#علی_خلیلی ([Only Registered And Activated Users Can See Links] 8C) #امر_به_معروف ([Only Registered And Activated Users Can See Links] %B1%D9%88%D9%81) #نهی_از_منکر ([Only Registered And Activated Users Can See Links] %A9%D8%B1)

خورشید کویر
دوشنبه ۰۱ اردیبهشت ۹۳, ۱۲:۴۵
هو الباکین

به همین ساده گی

تمام پنجره را غرق حسن یوسف کن
دل اهالی این کوچه را تصرف کن

قدم بزن وسط شهر با صدای بلند
به عابران پیاده غزل تعارف کن

و بی بهانه تبسم کن و نگاهت را
شبیه اینه ها عاری از تکلف کن

سپس به مجلس ترحیم یک غریبه برو
و چشم های خودت را پر از تاسف کن

صدای ضبط اتوبان هوای بارانی
به خود بیا نرسیده به قم توقف کن

سلام دختر باران سلام خواهر ماه
بهشت را به همین ساده گی تصرف کن

بچه ی مهرزاد
پنجشنبه ۰۴ اردیبهشت ۹۳, ۲۳:۲۱
سید حمیدرضا برقعی، یادواره شهید علی خلیلی


[Only Registered And Activated Users Can See Links]

bangeghanari
دوشنبه ۰۵ خرداد ۹۳, ۱۰:۲۳
به رسول مهربانی

شعر اگر از تو نگوید همه عصیان باشد
زنده در گور غزلهای فراوان باشد

نظم افلاک سراسیمه به هم خواهد ریخت
نکند زلف تو یک وقت پریشان باشد

سایه ی ابر پی توست دلش را مشکن
مگذار این همه خورشید هراسان باشد

مگر اعجاز جز این است که باران بهشت
زادگاهش برهوت عربستان باشد

چه نیازی ست به اعجاز، نگاهت کافی ست
تا مسلمان شود انسان اگر انسان باشد

فکر کن فلسفه ی خلقت عالم تنها
راز خندیدن یک کودک چوپان باشد

چه کسی جز تو چهل مرتبه تنها مانده
از تحیر دهن غار حرا وا مانده

عشق تا مرز جنون رفت در این شعر محمد
نامت از وزن برون رفت در این شعر محمد

شأن نام تو در این شعر و در این دفتر نیست
ظرف و مظروف هم اندازه ی یکدیگر نیست

از قضا رد شدی و راه قدر را بستی
رفتی آنسوتر از اندیشه و در را بستی

رفتی آنجا که به آن دست فلک هم نرسید
و به گرد قدمت بال ملک هم نرسید

عرش از شوق تو جان داده کمی آهسته
جبرئیل از نفس افتاده کمی آهسته

پشت افلاک به تعظیم شکوهت خم شد
چشم تو فاتح اقلیم نمی دانم شد

آنچه نادیده کسی دیدی و برگشتی باز
سیب از باغ خدا چیدی و برگشتی باز

شاعر این سیب حکایات فراوان دارد
چتر بردار که این رایحه باران دارد...

منبع ([Only Registered And Activated Users Can See Links])

bangeghanari
پنجشنبه ۲۹ خرداد ۹۳, ۱۴:۵۹
باز از بام جهان بانگ اذان لبریز است
مثنوی باردگر از هیجان لبریز است

دشمن از وادی قرآن ونماز آمده است
لشکر ابرهه از سوی حجاز آمده است

صبرکن!سنگ که سجیل شود میفهمید
آسمان غرق ابابیل شود میفهمید....

هان بترسید که این لشکر بسم الله است
هان بترسید که طوفان طبس درراه است

صبراین طایفه وقتی که به سرمی آید
دگر ازپیروجوان معجزه برمی آید

بانگ هیهات حسینی است رسیده است از راه
هرکه دارد هوس کرب بلا بسم الله

bangeghanari
شنبه ۲۱ تیر ۹۳, ۲۲:۲۱
هنوز راه ندارد کسی به عالم تو
نسیم هم نرسیده به درک پرچم تو

نسیم پنجرهء وحی! صبح زود بهشت
"اذا تنفس ِ" باران هوای شبنم تو

تو در نمازی و چون گوشواره می لرزد
شکوه عرش خدا، شانه های محکم تو

به رمز و راز سلیمان چگونه پی ببرم؟
به راز عِزّةُ للّه نقش خاتم تو

من از تو هیچ به غیر از همین نفهمیدم
که میهمان همه ماییم و میزبان همه تو

تو کربلای سکوتی و چارده قرن است
نشسته ایم سر سفرهء مُحرم تو

چقدر جملهء"احلی من العسل " زیباست
و سالهاست همین جمله است مرهم تو

هوای روضه ندارم ولی کسی انگار
میان دفتر من می نویسد از غم تو

گریز می زند از ماتمت به عاشورا
گریز می زند از کربلا به ماتم تو


فقط نه دست زمین دور مانده از حرمت
نسیم هم نرسیده به درک پرچم تو


++ ([Only Registered And Activated Users Can See Links]دفتر-شعر/دفتر-مجازی-شعر/ID/63/و-کربلای-سکوتی-و-چارده-قرن-است)

bangeghanari
سه شنبه ۱۱ شهریور ۹۳, ۲۰:۰۵
دوباره پرشده از عطر گیسویت شبستانم

دوباره عطر گیسویت،چقدر امشب پریشانم


کنارت چای می نوشم به قدر یک غزل خواندن

به قدری که نفس تازه کنم خیلی نمی مانم


کتاب کهنه ای هستم پر از اندوه یا شاید

درختی خسته در اعماق جنگل های گیلانم


رها بی شیله پیله روستایی سادهءساده

دوبیتی های "باباطاهرم" عریان عریانم


شبی می خواستم شعری بگویم ناگهان در باد

صدای حملهء چنگیز خان آمد... نمی دانم _


چه شد اما زمین خوردم میان خاک و خون دیدم

درآتش خانه ام می سوخت گفتم آه ... دیوانم


چنان باخاک یکسان کرد از تبریز تا بم را

زمان لرزید از بالای میز افتاد لیوانم...


فراوان داغ دیدن ها، به مسلخ سر بریدن ها

حجاب از سر کشیدن ها، از این غم ها فراوانم


شمال و درد "کوچک خان"، جنوب و زخم "دلواری"

به سینه داغدار کشتهء حمام کاشانم


سکوت من پر از فریاد، یعنی جامع اضداد

منم من اخم سعدآباد و لبخند جمارانم


من آن خاکم، که همواره در اوج آسمان هستم

پر از "عباس بابایی"، پر از "عباس دورانم"


گرفته شعله با خون جوانانم حنابندان

که تهران تر شود تهران، من آبادان ویرانم


صلاة ظهر تابستان، من و بوشهر و خوزستان

تورا لب تشنه ایم از جان، کمی باران بنوشانم


سراغت را من از عیسی گرفتم، باز کن در را

منم من "روزبه" اما، پس از این با تو "سلمانم"


شکوه تخت جمشید اشک شد از چشم من افتاد

از آن وقتی که خاک پای سلطان خراسانم


اگر سلطان تویی دیگر ابایی نیست می گویم

که من یک شاعر درباری ام، مداح سلطانم.



از مجموعه شعر(رقعه)
++ ([Only Registered And Activated Users Can See Links])

bangeghanari
چهارشنبه ۰۲ مهر ۹۳, ۲۰:۰۰
بار دیگر دل من هوایی ست
چون کبوتر به فکر رهایی ست
اوج فریاد در بی صدایی ست
"گرچه نی شروه خوانی جدایی ست
شور و حال دلم نینوایی ست"

بس که مرثیه خواندم برایش
گریه شد همدمش، آشنایش
زخمه دارد سکوت صدایش
"می چکد خون زِ نی ناله هایش
پرده های دلم نینوایی ست"

داشت از حال میخانه می گفت
از پریشانی شانه می گفت
از غزل های پروانه می گفت
"آن که با ما طبیبانه می گفت
چاره ی درد عاشق رهایی ست"

زندگی می کند چون دراویش
کار خود را چنین می برد پیش
آن که آیینه کرده هواییش
"دل ز خود برد و شد عاشق خویش
بس اداها که در دلربایی ست"

گریه در این حوالی مرا بس
چشمه چشمه زلالی مرا بس
کوزه های سفالی مرا بس
"عطر گل های قالی مرا بس
بوی این بوریاها ریایی ست"

گریه مهمان هر محفل ماست
هر حسینیه ای منزل ماست
روضه هایش در آب و گل ماست
"داغی از کربلا بر دل ماست
فطرت لاله ها کربلایی ست"

دفتر گریه را می گشایم
من زمین خورده ی انزوایم
مانده بر ابرها جای پایم
"بس که در حسرت لاله هایم
دست و پای خیالم حنایی ست"


تضمین غزلی از محمدعلی مجاهدی
++ ([Only Registered And Activated Users Can See Links])